psychiatra warszawa
psychiatra warszaw – badania psychologiczne – porady psychologiczne

Posts Tagged ‘poradnia psychologiczna’

Oziębłość względna

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Oziębłośc względna (frigiditas relatipa “kolpogenes”) stanowi analogon do niemocy względnej u mężczyzny. Do niedawna rozpowszechnione było przypuszczenie, że w prawidłowych warunkach przed pokwitaniem właściwie tylko łechtaczka miałaby być płciowo pobudliwa                   i że dopiero w okresie pokwitania pobudliwość miałaby się rozszerzać na błonę śluzową pochwy. Przypuszczano, że długotrwały samogwałt łechtaczkowy, uprawiany aż poza okres pokwitania, upośledza to przejście pobudliwości z łechtaczki na pochwę. Z badań Kinseya wynika,    że odwrotnie, oziębłość względna znacznie częściej zachodzi u kobiet, które nie uprawiały samogwałtu łechtaczkowego. Dzisiaj punkt ciężkości zagadnienia przesunął się w dziedzinę odruchowości warunkowej. Wyobrażenia płciowe, stanowiące przedmiot podniecenia            w czasie samogwałtu, kojarzą się wprawdzie z podrażnieniem łechtaczki, lecz w czasie stosunku narząd ten ulega mechanicznemu podrażnieniu i ten właśnie czynnik jest również punktem wyjścia orgazmu. Jeżeli przy prawidłowym stosunku płciowym brak szczytowania, to położyć  to trzeba na karb podniet warunkowych hamujących, których nie było w czasie samogwałtu. Bywają kobiety, które w czasie stosunku zmuszone są drażnić palcem łechtaczkę dla wywołania orgazmu, co oczywiście zakłóca harmonię stosunku. W przypadkach tych chodzi   o nawyk w znaczeniu takiego zespołu bodźców warunkowych, które zwykle były prowadzić najłatwiej do wystąpienia odruchu warunkowego w postaci orgazmu. Toteż przy rozpoznawaniu oziębłości płciowej względnej u “kobiety nie wolno pominąć mnóstwa subtelnych okoliczności, które stanowią bodźce hamulcowe, rozpraszając w czasie stosunku uwagę lub powodując lękowe napięcie oczekiwania. Do takich okoliczności zaliczyć trzeba wiele ze stosowanych środków antykoncepcyjnych, wśród nich przede wszystkim coitus interruptus, który polega na wyjęciu prącia w okresie między orgazmem mężczyzny a wytryskiem nasienia. Oczekiwanie tej chwili rozprasza uwagę obojga i zwłaszcza u kobiety wywołuje częstokroć lub wzmaga stany lękowe. Rokowanie w omawianych przypadkach bywa po- ważniejsze niż w oziębłości poprzedniego typu. Jeśli wniknie się w istotę sytuacji odruchowowarunkowej danego przypadku, to nawet w zastarzałych zaburzeniach można otrzymać wyleczenie. [przypisy:  pomoc psychologiczna, poradnia psychologiczna, porady psychologiczne ]

Comments Off

Posts Tagged ‘poradnia psychologiczna’

Oziębłość względna

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Nerwice płciowe stanowią dziedzinę psychiatrii bardzo ważną chociaż wciąż jeszcze nie docenianą lub z nieistotnych względów omijaną. Poradnictwo w zakresie opieki psychiatrycznej otwartej na tym polu nie jest jeszcze postawione na należytym poziomie. Zorganizowanie masowych poradni przedślubnych miałoby znaczenie społeczne. Drogą zapobiegania można by obniżyć do koniecznego minimum liczbę nerwic płciowych. Są to cierpienia. znacznie częstsze, niż się zazwyczaj sądzi. W dotychczasowym piśmiennictwie i w praktyce nie rozgranicza się dość ostro wrodzonych anomalii płciowych od zboczeń nabytych. Przeważnie niemal wszystkie zaburzenia z tej dziedziny zalicza się do psychopatii. Jest to nie- słuszne. Psychopatia polega na charakterologicznych, wrodzonych odchyleniach od stanu prawidłowego. Natomiast przy bliższej analizie przeważającej większości zboczeń płciowych okazuje się, że chodzi tam o spaczone odruchy warunkowe, które z biegiem czasu doprowadzają do stanu mającego wiele cech wspólnych z psychonerwicą. Sprawy te nie należą do podłoża psychopatycznego, jednakże większość podręczników i układów klasyfikacyjnych zalicza te stany do psychopatii. Toteż omówimy te zaburzenia łącznie z zagadnieniem psychopatii. Rokowanie w nerwicach zależy od wielu różnych okoliczności od gatunku nerwicy,  od możliwości usunięcia czynników reaktywnych,  od podatności chorego na wpływy psycholecznicze. Rokowanie w czystej neurastenii jest pomyślne, o ile można usunąć czynniki wpływające niekorzystnie na układ nerwowy chorego. Rokowanie inaczej się kształtuje, jeżeli objawy neurasteniczne stanowią powikłanie czynnościowe jakiegoś procesu organicznego. W tym wypadku rokowanie zależy od możliwości leczenia owego podłoża organicznego.          [patrz też:  pomoc psychologiczna, poradnia psychologiczna, porady psychologiczne ]

Comments Off

« Previous Entries